ქრონოლოგიურად დაალაგეთ ისტორიული მოვლენები და პიროვნებები. სწორი პასუხი არის ის ვარიანტი, რომელშიც პირველად ყველაზე ადრე მომხდარი მოვლენაა დასახელებული, ბოლოს კი — ყველაზე გვიან მომხდარი. თითოეული დავალება 1 ქულით ფასდება.

თქვენ წინაშეა ერთი კონკრეტული ისტორიული მოვლენის აღმწერი ორი სხვადასხვა ტიპის წყარო: ბრძოლის სქემა და ტექსტი. შეაჯერეთ ორივე წყაროში არსებული ინფორმაცია და უპასუხეთ დასმულ შეკითხვებს მხოლოდ წყაროებში მოცემული ინფორმაციის მიხედვით. ბრძოლის სქემა იხილეთ კითხვა 19.1-ში.

1449 წელს ასწლიანი ომი განახლდა. ფრანგებმა წარმატებას მიაღწიეს და ნორმანდიის ნაწილი დაიპყრეს. მომდევნო წელს ინგლისელთა ახალი ლაშქარი, თომას კირიელით სათავეში, ნორმანდიაში გადასხდა და თავდაპირველად გარკვეულ წარმატებას მიაღწია, ვალონის ციხე დაიბრუნა და ქალაქ ბაიოსკენ დაიძრა. გზაში, ერთ-ერთ დასახლებულ პუნქტთან, ინგლისელები ფრანგთა შედარებით მცირერიცხოვან ლაშქარს გადააწყდნენ, რომელსაც კლერმონის გრაფი მეთაურობდა. კირიელმა გადაწყვიტა, აღარ წასულიყო ბაიოსაკენ, ესარგებლა რიცხობრივი უპირატესობით და აქვე გაემართა ბრძოლა. ინგლისელებთან შებმამდე კლერმონის გრაფმა მოკავშირე ბრეტონელთა მეთაურს მაცნე გაუგზავნა და მოუწოდა საჩქაროდ მასთან შესაერთებლად დაძრულიყო. ბრძოლა ფრანგთა შეტევით დაიწყო, მათ ინგლისელთა ფლანგებზე მიიტანეს იერიში, თუმცა წარმატებას ვერ მიაღწიეს და უკან დაიხიეს. მაშინ კლერმონის გრაფმა ბრძოლაში მის ხელთ არსებული სამხედრო ტექნიკა ჩართო. საპასუხოდ ინგლისელთა ჯარის ერთ-ერთი შენაერთი კონტრშეტევაზე გადავიდა და მოწინააღმდეგის სამხედრო ტექნიკას დაეუფლა. ამასობაში ბრძოლის ველს სამხრეთიდან ახალი ლაშქარი მიადგა. ინგლისელებმა ჩათვალეს, რომ ეს ახლომდებარე ინგლისური ციხეების გარნიზონი იყო და ზეიმი დაიწყეს.

ყურადღებით გააანალიზეთ ილუსტრაციაზე მოცემული ინფორმაცია და უპასუხეთ დასმულ კითხვებს. ილუსტრაცია იხილეთ კითხვა 20.1-ში.

დავალებაში მოცემულია გარკვეული ეპოქის ისტორიული რუკა. უპასუხეთ დასმულ კითხვებს. რუკა იხილეთ კითხვა 21.1-ში.

საბჭოთა რუსეთის სადაზვერვო ინფორმაცია საქართველოს შეიარაღებული ძალების შესახებ

საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შეიარაღებული ძალები შედგება ორი სტრუქტურისგან: არმია და სახალხო გვარდია. სახალხო გვარდიის ხელმძღვანელთა არაერთი გამოსვლის საპასუხოდ, რომ არმია უნდა გადაკეთდეს გვარდიის პრინციპზე, გენერალურმა შტაბმა მოამზადა მოხსენება, სადაც საუბარი იყო ერთიანი, ძლიერი არმიის შექმნაზე.

შეიარაღებული ძალების სათავეში დგას სამხედრო მინისტრი. მასთან არსებობს სამხედრო საბჭო. საქართველოს რესპუბლიკის არმიას შეუძლია გამოიყვანოს 15-დან 18 ათასამდე მებრძოლი და ამას ემატება დაახლოებით 16 ათასი სახალხო გვარდიელი.

არმიის შემადგენლობაშია ქვეითთა სამი ბრიგადა. პირველის შტაბი მდებარეობს სოხუმში, მეორის - თბილისში, მესამის - ახალციხეში.

არმიის ოფიცერთა კორპუსით დაკომპლექტებისას უპირატესობა ენიჭებოდათ პარტიის წევრ ან პარტიასთან დაახლოებულ ოფიცრებს. ამიტომ ძველი არმიის ოფიცრები, რომლებსაც ჰქონდათ კარგი განათლება და დიდი სამხედრო გამოცდილება, ან არმიის მიღმა აღმოჩნდნენ, ან უკავიათ უმნიშვნელო თანამდებობები.

რადგან ქართული არმიის საფუძვლად აღებულია გერმანული სისტემა, ამიტომ არსებობს შემდეგი წოდებები: გენერალი, პოლკოვნიკი, მაიორი, კაპიტანი, უფროსი ლეიტენანტი და ლეიტენანტი.

სამომავლოდ ოფიცერთა კორპუსის შესავსებად თბილისში დაარსდა სამხედრო სკოლა, რომელშიც ოთხი განყოფილებაა: ქვეითთა, საკავალერიო, საარტილერიო და საინჟინრო. სწავლა ორწლიანია.

ქართული არმია შეიარაღებულია რუსეთის იმპერიის ყოფილი კავკასიის არმიის შეიარაღებით.

სახალხო გვარდია აგებულია მოხალისეობის პრინციპზე. სურვილის შემთხვევაში მასში ეწერებიან: მუშები, გლეხები, სახელმწიფო დაწესებულებათა თანამშრომლები და სხვ. ყველა გვარდიელს გადაეცემა: თოფი, ტყვია-წამლის კომპლექტი, ტანსაცმელი და ფეხსაცმელი. მშვიდობიანობის დროს გვარდიელები დაკავებული არიან საკუთარი საქმიანობით და პერიოდულად ცხადდებიან შტაბში სამწყობრო და საბრძოლო წვრთნებისთვის.

სახალხო გვარდიას ხელმძღვანელობს შტაბი. გვარდიის შენაერთებს ეწოდებათ ბატალიონები.

მობილიზაციის შემთხვევაში გვარდიელები ცხადდებიან რაიონულ შტაბებში და ამ დროს ბატალიონებში 800-1000 მებრძოლი იყრის თავს. გამონაკლისს წარმოადგენს გვარდიის საგანგებო ბატალიონი, რომელიც მუდმივად არის მობილიზებული. სახალხო გვარდიის ასეთ ორგანიზებას აქვს დადებითი მხარეც, ძალიან სწრაფად ხდება გვარდიელების მობილიზაცია. ამას სჭირდება ერთი-ორი დღე.

საქართველოს მთავრობა შეიარაღებულ ძალებს უყენებს შემდეგ მოთხოვნას, დაიცვას სახელმწიფოს საზღვრები. გამომდინარე ამ ამოცანიდან საქართველოს სამხედრო ხელმძღვანელობა თვლის, რომ შეიარაღებული ძალების მთავარი სტრატეგიაა „პასიური თავდაცვა“ და ყურადღებას არ აქცევს „მანევრირებას“, „აქტიურობას“ და ითვალისწინებს რა ქვეყნის მთაგორიან რელიეფს, ძირითად აქცენტს აკეთებს „თავდაცვით სამხედრო მოქმედებებზე“. აღსანიშნავია, რომ საინჟინრო თვალსაზრისით, ამ მხრივ არაფერი გაკეთებულა.

შეიძლება ითქვას, რომ სამხედრო თვალსაზრისით, საქართველო წარმოადგენს სახელმწიფოს, რომელსაც არ შეუძლია აქტიური სამხედრო მოქმედებების წარმოება.

შეიარაღებული ძალები ჰყავს მხოლოდ ქვეყნის შიგნით წესრიგისა და საზღვრების დასაცავად. არ შეუძლია აწარმოოს ხანგრძლივი სამხედრო კამპანიები. სამხედრო მოქმედებების დაწყება მალევე გამოიწვევს ეკონომიკურ კრიზისს, რაც, თავის მხრივ, ხელისუფლების წინააღმდეგ გამოსვლის მიზეზი გახდება.